Heb ik een PIM nodig voor het digitaal productpaspoort?

Geen wet schrijft een PIM voor bij het digitaal productpaspoort, en het paspoort haalt data uit meerdere systemen. Een PIM is de praktische plek om de attributen op productniveau samen te brengen, goed te keuren en gestructureerd te publiceren.

Het digitaal productpaspoort komt uit de Ecodesignverordening voor duurzame producten (ESPR), die op 18 juli 2024 in werking trad. De ESPR is een kaderverordening: welke data elke productgroep moet dragen, staat in latere gedelegeerde handelingen, dus de eisen komen per productgroep. Het batterijpaspoort onder de Batterijenverordening geldt eerder, vanaf 18 februari 2027, voor batterijen van elektrische voertuigen, lichte vervoermiddelen en industriële batterijen boven 2 kWh.

Paspoortdata komt doorgaans uit drie bronnen:

• Productidentiteit en classificatie, vaak al in een PIM.
• Materiaalsamenstelling, zorgwekkende stoffen en gerecycleerde inhoud, vaak in PLM, compliancetools of leveranciersbestanden.
• Instructies voor reparatie, demontage en einde levensduur, meestal documenten en assets.

In selecties van PIMvendors is compliancedata het terrein waar AI-ondersteuning onbetrouwbaar blijft, dus goedkeuringsworkflows en audit trails wegen zwaarder dan generatiefuncties. Koppel elk paspoortattribuut aan een bronsysteem en een eigenaar voordat je eisen voor welke tool dan ook schrijft.